Diepenveen D1 is een hecht team geworden

Door: Patrick Kieftenbelt

Ik weet het nog goed, na een weekend lang voetbalkamp met de C1 begon het nieuwe voetbalseizoen op maandag 2 juni 2014. Voor mij persoonlijk een nieuwe uitdaging, na twee jaar C1 een enorm jonge D1. Met 8 overgekomen E spelers, drie spelers uit de D2 en drie uit de vorige D1 was Diepenveen D1 erg jong en dus nog onervaren. Maar onervaren is juist erg mooi, dat betekent in mijn ogen dat er veel jeugdig enthousiasme in de spelers zit wat gaandeweg het seizoen zijn vruchten zal gaan afwerpen.

Naast alle nieuwe spelers stond ik die avond ook voor het eerst met Siemen op het veld. De voorgaande jaren had ik het met een andere mede trainer samen gedaan. Dit jaar samen met Siemen. Leuk, een enthousiaste echte Diepenveense jongen die zijn gehele voetballoopbaan al bij Diepenveen voetbalt. Dat kan alleen maar goed gaan. Frank Klein Hofmeijer, Richard Schokker en Vincent Ganzevles complementeerden de begeleiding voor dit seizoen. Al snel kennen we elkaar goed waardoor er veel gelachen wordt, een basis voor een leuk (want dat is het allerbelangrijkste) seizoen.

IMG_0100 IMG_2593

VOORBEREIDING

In juni waren we vooral aan het proberen. Wie komt het best tot zijn recht op welke positie? Drie wedstrijdjes tegen allemaal 1e klassers werden dik verloren. Geen reden tot paniek. We bleven proberen, en wisten dat we moesten bouwen aan een jong elftal. De eerste maand was tevens kennismaking met elkaar. Naast de ervaringen op het veld tijdens trainingen en wedstrijden organiseerden we samen met de nieuwe C1 een spelletjesochtend waarbij veel gelachen werd. Vervolgens vierden we ruim een maand zomervakantie.

10435843_686307241440238_2567662718931599026_n 1451986_686307161440246_3406964339450890014_n 10419940_686307071440255_4544363123829771830_n

Begin augustus pakten we de draad weer op, de voorbereiding op het nieuwe seizoen ging beginnen. De eerste twee weken hebben we alleen maar getraind. Tijdens één van die trainingen sloot Jesse Lubbers aan. Hij wilde wel eens zien of het gezellig zou zijn bij Diepenveen. We waarschuwden hem al, dat als hij eenmaal zou meetrainen hij nooit meer zou vertrekken. Nog geen twee trainingen verder was Jesse samen met zijn vader verknocht aan Diepenveen en konden we hem officieel verwelkomen als nieuw lid van ons team.

De eerste oefenwedstrijd volgde na ruim twee weken. Be Quick Zutphen D1 was in Zutphen de tegenstander. We wonnen, misschien wat gelukkig met 1-2. En dat was nou net even een succesje waar we naar op zoek waren. Het vertrouwen groeide iets zonder dat we hoog van de toren bliezen. Het bekertoernooi werd dit seizoen ook als oefenprogramma gezien. (Normaal nooit mijn insteek) Op bezoek bij Overwetering D1 werd een onterechte 2-0 nederlaag geleden, maar konden we tevreden zijn. Bij Sportclub Deventer D1 werd kansloos met 7-0 verloren. En ook tegen Oene D1 bleven we met een nederlaag achter, na een 0-2 ruststand werd uiteindelijk met 2-3 verloren. Maar in die wedstrijd ontstond wel een kantelpunt. Het team kreeg in de gaten wat er gevraagd wordt in de eerste klasse.

START

Drie dagen later volgde de competitieopening. Sportclub Deventer D1 was opnieuw de tegenstander. ‘Het beter doen dan de vorige keer’ was het motto. Na een snelle 0-2 achterstand pakten we de draad goed op kwamen gedurende de tweede helft nog even terug tot 1-3 maar verloren uiteindelijk met 1-5. Een beter resultaat, niet gezien de eindscore maar vooral gezien het spel. We vielen aan waar we konden en probeerden verdedigend ons mannetje te staan. Op die weg gingen we verder. Een week later reisden we af naar Apeldoorn waar de D1 van Albatros de tegenstander was. Het werd een klinkende 2-4 overwinning. We konden de eerste drie punten noteren. Een feestje volgde in de kleedkamer want deze punten pakten ze ons niet meer af.

IMG_1118

Een week later werd er gespeeld tegen, zoals nu blijkt, de eenzame koploper in onze competitie. Groen Wit was te gast op de Zunnebargh. Die ochtend bleek dat bouwen aan een team gaat met vallen en opstaan. Dit was een flinke duikeling, met een 1-7 verliespartij gingen we van het veld.

We werden er wel sterker van, want ik zal namelijk nooit vergeten wat er die maandag op de training gezegd werd. ‘We willen niet meer op deze manier verliezen. We moeten harder strijden’ Een mooi statement van de groep.

Op bezoek bij het sterke SV Twello werd met 2-1 verloren maar we speelden een goede wedstrijd. Voor de rust konden we voetballend goed mee, en in de tweede helft stonden we verdedigend lang goed maar bleek het nog niet genoeg om een punt over te houden. Na een vrij weekend volgde vervolgens de thuiswedstrijd tegen Voorwaarts waarbij we onszelf te kort hebben gedaan. We speelden naar onze mogelijkheden kregen genoeg kansen maar waar wij de kansen lieten liggen maakte Voorwaarts ze wel waardoor er met 1-3 verloren werd. Opnieuw was dit een wedstrijd die ondanks het verlies toch aangaf dat we best meekunnen in de competitie.

Het team groeit goed naar elkaar toe. Men helpt elkaar in wedstrijden en trainingen en naast de gezelligheid word er goed getraind. We gaan beter voetballen, verzetten ons verdedigend beter en willen erg graag een keer winnen, of in ieder geval een punt paken. We zijn dan inmiddels aanbeland in de maand November en dat is toch een beetje onze maand geworden. We wonnen niet, maar pakten we vier punten.

DE MAAND VAN 2-2

Allereerst kwam Schalkhaar D2 op bezoek. Het werd na een fantastische wedstrijd 0-2 voor Schalkhaar. Doodzonde was het aangezien wij de betere partij waren. Twee werelddoelpunten van Schalkhaar zorgden voor de nederlaag. Maar op dat moment dacht ik direct terug aan Juni. Toen werd het tegen dezelfde tegenstander 1-5 en hadden we weinig in te brengen.

20141101_093828

Een week later zouden we ons betere spel moeten omzetten in punten. In Olst brachten we een bezoek aan Overwetering D1. Na het eerdere 2-0 verlies werd ditmaal met 2-2 gelijkgespeeld. Een terechte uitslag gezien de spannende wedstrijd. De eerste helft was voor Diepenveen, de tweede voor Overwetering. Een mooi punt!

Daarna volgde opnieuw een bezoek aan Apeldoorn, ditmaal was Victoria Boys D1 de tegenstander. Daar waren we 40 minuten de bovenliggende partij, kwamen twee keer op voorsprong, overwonnen een ondertal situatie gecreerd door de scheidsrechter en hielden uiteindelijk een punt over nadat het opnieuw 2-2 werd.

De laatste thuiswedstrijd van 2014 was tegen de nummer 2, Robur et Velocitas. Een mooie graadmeter na de twee voorgaande succesjes. Tevens een mooi moment om te zien of we meekunnen met deze sterkere tegenstander. Na 60 spannende minuten stond het scorebord op 2-2, een gelijkspel dat gevierd werd als een overwinning. Ons eerste bonuspunt was binnen, en nog dik verdiend ook. Natuurlijk voetbalde Robur iets makkelijker en kon men makkelijker combineren. Maar wij stonden verdedigend die wedstrijd erg goed. Gaven geen ruimtes weg en probeerde op dezelfde manier te voetballen als de tegenstander. Het geluk was een keer aan onze zijde wat erg prettig was kan ik zeggen.

2014-11-22 16.48.06

Het geloof in eigen kunnen groeide, een week later gingen we op bezoek bij Vios Vaassen D1. Een tegenstander die in de subtop staat. Het werd een spannende wedstrijd waarbij beide teams voetballend gelijkwaardig waren aan elkaar. Toen het tien minuten voor tijd 2-2 stond wisselden beide teams aanvallend en kregen ook beide teams nog een enorme kans op de winst, maar winst kwam er voor beide ploegen niet, tevreden gingen we met opnieuw 2-2, en opnieuw een punt van het veld.

De laatste competitiewedstrijd was tegen de ongeslagen koploper Groen Wit. De beste ploeg van de competitie, de ploeg met de meeste punten en het team dat ons de grootste nederlaag toebracht in de eerste seizoenshelft. We trainden de week voorafgaand gretig. We hadden namelijk wat recht te zetten. We gingen naar Apeldoorn toe om te winnen. Dat klinkt misschien gek als je zelf op de negende plek staat maar na een goede maand gingen we vol vertrouwen richting Groen Wit.

Het werd een fantastische wedstrijd. Voor de rust waren we delen zelfs de bovenliggende partij en stonden we terecht op 1-1 bij de rust. We speelden brutaal, vielen aan en stonden verdedigend ons mannetje. Iedereen vocht voor elke meter, het was een genot om naar te kijken. Het koste enorm veel kracht waardoor we in de tweede helft achteruit moesten. Aanvallend konden we weinig meer brengen maar verdedigend bleven we overeind, tot 10 minuten voor tijd. Toen schoot een aanvaller van Groen Wit de bal op mooie wijze in de kruising waardoor er een 2-1 eindstand op het scorebord kwam te staan. Maar wat waren we trots. Trots op de strijdlust, trots op ons spel voor de rust. Trots op ons team. ‘Jullie zijn enorm gegroeid, daarom hebben jullie het ons ontzettend lastig gemaakt’ zei de trainer van Groen Wit en daarom konden we met een tevreden gevoel terug naar Diepenveen. Er stond een team, zoals ik een team graag zie, heerlijk!

IMG_2562 IMG_2564 IMG_2582

Voor de winterstop oefenden we nog een keer tegen een combinatieteam van Go Ahead, we wonnen die wedstrijd met 9-1. Vele spelers maakten een doelpunt, er werd veel gejuicht en gelachen. Een week later sloten we af met ons teamuitje. Lekker lasergamen, en daarna genieten van Siemens zelf gemaakte frieten, frikadellen en bitterballen.

IMG_2751 IMG_2755

 

Ohja, en tot slot, de mooiste kerstselfie die er gemaakt is 🙂

20141215_182241

Diepenveen D1 is een hecht team geworden, dat ook in 2015 veel voetbalplezier gaat beleven met elkaar! Wij zien al onze supporters dan graag weer langs de lijn op de Zunnebargh!